Mostrando entradas con la etiqueta literatura galega. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta literatura galega. Mostrar todas las entradas

lunes, 6 de junio de 2016

RELATO DIXITAL DE "CABALOS E LOBOS" DE FRAN P. LORENZO

O reto para as lecturas da 3º avaliación en 1º de bacharelato era variado: realizar un booktoober, un relato dixital, unha recensión sobre o libro que escolleran, e comezan a chegar os primeiros resultados:
Carlos Simes de 1º de bacharelato A, preséntanos este relato dixital (A narración dunha historia contada en poucos minutos mediante diversos recursos multimedia)sobre a novela "Cabalos e lobos" de Fran P. Lorenzo:

domingo, 1 de mayo de 2016

Presentación de A ROTURA DAS PAISAXES novo libro de XESÚS CONSTELA.


O pasado 28 de abril asistimos á presentación do novo libro do noso compañeiro e colaborador da biblioteca XESÚS CONSTELA, A ROTURA DAS PAISAXES, no museo de Pontevedra. Resultou un acto moi emotivo pois o escritor estivo arroupado por un numeroso grupo de compañeiros e alumnos do IES de Poio. O noso escritor atopábase moi contento da presentación desta nova obra súa.

Compartimos a recensión que do acto fixo MANUEL BRAGADO no seu blog BRÉTEMAS agradecéndolle que nos permitira esta re-publicación coa fin de que chegue a todos os alumnos e alumnas de Xesús Constela a través do blog da biblioteca.

"Máis dun cento de persoas participaron onte no Museo de Pontevedra na presentación d´A rotura das paisaxes de Xesús Constela. Un acto organizado polo Atneo de Pontevedra que resultou fermoso, divertido, emocionante nalgúns momentos, onde o autor conversou co xornalista e crítico Ramón Rozas e recitou parte do poemario “Cidade castigada” (incluído na novela). Un serán literario no que puidemos gozar da estrea dun teaser conmovedor sobre a obra preparado polo cineasta Mario Iglesias e locutado por Ruth Sabucedo.



Comezou a conversa Ramón Rozas cualificando A rotura das paisaxes como “novela importante, que consolida unha obra singular coa que autor dá un salto cualitativo na maneira de escribir e como facelo. Un salto que se iniciara a partir de 15.724, asumindo dende entón Constela un risco, concibindo a actividade literaria como carácter de aventura, que fideliza ao lector por crear un mundo tan singular e inesperado”. Rozas definiu a novela como “relato poliédrico de moitas narracións que se van enfiando a través da conversa de dous personaxes que camiñan nunha praia”. Na primeira das súas intervencións, Constela confesou que se dedicaba á literatura “por que son feliz escribindo”, porén, recoñeceu que “a publicación deste libro dáme un pouco de medo, é arriscado, non é narrativa ao uso”. “A rotura das paisaxes é unha homenaxe a Rayuela de Cortázar, razón pola que o libro ten dúas formas de lectura, como un libro de relatos ou como unha novela que contén un relato principal no que os contos forman parte da trama”.

(...)

Rozas preguntou sobre as preocupacións do Constela narrador. O autor non dubidou en confesar que “sacar da cabeza as cousas que teño dentro, canalizalas na escrita de xeito que ao lector lle guste”. “Na literatura busco poder seguir facendo os experimentos que fago e poder transmitir as cousas que teño na cabeza de xeito que a xente as entenda.” A seguir, Rozas salientou a intención de Constela de “atopar tanto unha voz singular como que o lector sinta as cousas sen necesidade de dicirlle nada”. A ese respecto, Constela dixo que intentara en todo o libro eliminar ao narrador, “quería que o lector soubese o que pasaba a partir dos propios personaxes, o narrador funciona aquí como un espectador, o que sei que é difícil de conseguir”. Con respecto a outra cuestión afirmou que “o mellor que lle pode pasar a un artista, sexa un pintor ou un escrtior, é te runha voz propia, é o meu gran reto persoal, ter esa voz”.

Ramón Rozas preguntou, entón, sobre como conseguir que o lector olle a realidade doutra maneira. Constela confesou que sempre intentara “ver a realidade dun xeito distinto; gústame observar a realidade que me circunda, todo”. Seguiu a conversa sobre a devoción común sobre Julio Cortázar, tanto pola sensación de misterio dos relatos como polo xeito de afrontar a lectura da novela. A este teor, Constela recoñeceu que lle encantaba pasear pola praia cos cans, “no inverno en Lourido, Areas ou A Lanzada atopas de todo”. “O máis difícil que Cortázar conseguiu foi tecer un fío co lector sobre algo que poida parecer absurdo, pero absolutamente verosímil e coherente no relato. ë moi díficl de conseguilo. Eu inténtoo tamén. Lévame moito tempo corrixir e corrixir para conseguir esa capacidade de conectar co lector”.

(...)


lunes, 25 de abril de 2016

ENCONTROS COA CREACIÓN NA BIBLIOTECA.


O pasado 23 de abril, Día do libro, o xornalista Ramón Rozas visitou a nosa biblioteca para realizar unha entrevista muy especial polo de conxunta e creativa: Ao noso compañeiro e escritor Xesús Constela e á nosa ex-alumna e escritora Tamara Andrés.

Unha gozada para a nosa biblio xa que ambos os dous creadores están moi relacionados coa nosa biblioteca e cos nosos clubs de lectura como participantes (Tamara cando alumna) e colaboradores entusiastas (Xesús).

Fermosa entrevista na que tamén estivo presente a nosa Rosalía que con atención os escoita e observa desde o seu posto de honor na biblio.

Nos deixedes de atrás nin unha soa liña desta entrevista publicada hoxe no Diario de Pontevedra, onde a maiores das palabras dos nosos autores destacamos tamén a mestría de Ramón Rozas, o xornalista e as fermosas fotos de Gonzalo García (grazas aos dous, xornalista e fotógrafo, por permitirnos compartir o seu traballo).




domingo, 14 de febrero de 2016

Manuel María, poeta do amor. (Biblioteca do IES San Paio)

Da man do IES San Paio de Tui chéganos outra das súas marabillosas seleccións textuais; co gallo do Día dos namorados que nos xa tiñamos celebrado pola Candeloria republicamos esta escolla de poemas amorosos de Manuel María o poeta ao que lle adicamos este ano as Letras Galegas:



miércoles, 2 de diciembre de 2015

Tamara Andrés gaña o Premio de poesía O Facho 2015.


Tamara Andrés A nosa querida ex-alumna Tamara Andrés Padín vén de gañar o Premio de poesía O facho 2015 coa obra Nenæspiraes . Coñeciamos a Tamara Andrés coma narradora pola súa obra "A mentalista" que xa presentou na nosa biblioteca. Agora nos sorprende co seu segundo poemario publicado e premiado. Queremos felicitala e por suposto convidala a presentar este libro de poesía rodeada dos lectores e lectoras da biblioteca do IES de Poio que moito a aprezamos.

Parabéns, Tamara.

E en primicia, agasállanos cun poema do seu libro:

A fame dos poetas

O corpo da meniña deitado na mesa.
Cando as luvas abrazan as túas mans,
inicias a intervención.

Limpas a pel arredor do embigo
e fas unha incisión á dereita del.
Tiras da membrana e, pouco a pouco,
vas descubrindo cada músculo.

Dáslle a volta
(a cabeza continúa na mesma posición),
prosegues a túa tarefa
e logo retiras, un a un,
todos os músculos.

Levas as mans ensanguentadas á boca
(bebes,
tamén lambes a carne),
e cando xa non queda nada máis que o esqueleto,
limpas ben todos os ósos,
fonte da medula,
e clavas nun deles a palla
(bebes,
lambes tamén os teus propios beizos;
que pouco che gusta cociñar, pensas).
Arrincas o que queda da pequena
(as pernas, ben carnosas,
os brazos, ben mornos,
a face, ben doce, ben lene),
e deixas as sobras na esquina,
a carón da vasoira,
por se a algún dos teus compañeiros
lle entra a fame.





viernes, 27 de noviembre de 2015

"Querido Balbino", sempre te levaremos no corazón:

Tralo pasamento de Xosé Neira Vilas retomamos os seu paso polo noso blog nas mas do noso alumnado:



Aqueles anos do Moncho, cando cumpría 50 anos:

http://aszocasfaladoras.blogspot.com.es/search/label/Neira%20Vilas

E nas Xornadas de bibliotecas escolares galegas no 2010:

http://www.edu.xunta.es/biblioteca/redeBE/mod/resource/view.php?inpopup=true&id=242


EnREDandoversos con Neira Vilas:

http://enredandoversos.blogspot.com.es/2013/08/enredando-versos-con-neira-vilas.html


Que a súa man descanse na man de Anisia Miranda.





miércoles, 20 de mayo de 2015

O imaxinario da literatura galega dos últimos dez anos (Cultura galega)

Da man de Cultura galega :
chéganos este estudo estatístico sobre o imaxinario da literatura galega desta última década:

  • Predomina a ambientación temporal no presente.
  • As historias preferen os espazos non reais.
  • O drama e o fantástico son os subxéneros máis desenvolvidos.
  • Personaxes: Homes 40/ Mulleres 32, os protagonismos están moi igualados.

martes, 19 de mayo de 2015

AS LETRAS GALEGAS NA BIBLIOTECA DO IES DE POIO (2009/15)

Un percorrido polos escritores e escritoras que nos visitaron desde 2009 ata o presente curso na sección de "Encontro co autor" de animación á lectura; calidade e variedade e algúns deles repetiron... 

Graciñas a todos e a todas:

lunes, 1 de septiembre de 2014

ÁMOTE LEO A., para comezar o novo curso co bo sabor das viaxes.

A escritora Rosa Aneiros sempre consigue namorarnos coa súa escrita; nesta ocasión e da man de Leo, a protagonista da triloxía: Ámote Leo A., lévanos polo mundo adiante durante seis meses, de Galicia ao norte de África, ao sabor de oriente en Istambul, Praga, París e o continente americano, Bos Aires, Cuzco...

Unha novela itinerante,  unha novela de aprendizaxe e formación de personaxes, Leo vai polo mundo de mochila ao lombo e cun escaso presuposto á procura dun soño, viaxar coma antes fixera o seu heroe literario: Marco Polo.

As obras teñen unha referencia literarias moi sólidas, desde As cidades invisibles de Italo Calvino  ás breves e múltiples recensións sobre obras e autores relacionados cos lugares por onde a protagonista vai pasando.

As novas tecnoloxías como fondo: Os novos medios de comunicación, de busca de información, de centrar de reservas e billetes... as novas formas de viaxar da xente nova que busca novos mundos e novas experiencias, o coñecemento doutras culturas, doutras xentes e doutros xeitos de interpretar a vida.

En xeral unha novela dinámica, fresca, cunha linguaxe clara e moi coidada no mellor estilo desta autora. Unha obra ideal para iniciar as lecturas deste curso que hoxe comeza cun doce sabor a liberdade, a liberdade que os soños e as viaxes nos proporcionan.



sábado, 24 de mayo de 2014

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO: A biblioteca encheuse de poesía.

As avelaíñas poéticas volveron voar ao noso arredor esta vez na nosa biblioteca e da man do poeta ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO; alumnado de 1º de ESO B, C e D que levan traballado a súa antoloxía "Un rato díxolle a lúa" todo o curso puideron escoitalo, falar con el e un privilexio: "Compoñer un poema conxunto" .

Algunha citas que os rapaces recolleron da súa charla poética foron:

"Cando alguén le un poema convírtese en poeta"
"Necesitamos a poesía"
" Antes a poesía era sinónimo de cursi, de persoas que viven na lúa"
"A poesía é vida, e sentimento, non é cursi"
"A semente está sementada"
"Que é o primeiro que hai que facer para escribir poesía: pensar, ter imaxinación, lapis e papel."
"Na época do franquismo necesitabamos expresarnos a través da poesía: os sentimentos, as reaccións, a impotencia; estabamos revelándonos a través da poesía"
"Non escribín poesía ata que empecei a ler poesía"
"Para escribir baséome na vida, no que ocorre ao meu redor"
"Os temas da miña poesía son o amor, o desamor, a natureza (O MAR), a situación dos inmigrantes..."

"Cantas veces pode un home mirar cara arriba antes de que poida ver o ceo".(Bob Dylan)

Antonio García Teijeiro on PhotoPeach

                         

miércoles, 6 de noviembre de 2013

SAMAÍN 2013: sobre mortos vivintes, esqueletes, momias e demais seres do alén.




Este traballo foi realizado polos alumnos e alumnas de 1º de ESO D, que aportan coa súa arte particular, unha nova visión aos seres do máis alá que nos transmitiu a Literatura galega:






                   

jueves, 6 de junio de 2013

Lectores e educación literaria (II) ou de como rematar un curso de literatura galega dun xeito colaborativo.

Está mañá, na primeira hora rematamos as explicacións de Lingua e literatura galega na aula de 3º da ESO A dun xeito colaborativo, tod@s foron os docentes e os discentes, cada un tivo a súa frase de educación literaria para falar de Eduardo Pondal e uniron as súas voces para "mellor ou peor" ( non era o importante) interpretar o noso himno; foi serio e foi divertido (con tomas falsas incluídas) pero podo adiantarvos que non esquecerán a súa interpretación na clase do himno galego ( do que por certo non sabían nen a letra).
Escoitádeos:






E agora as tomas falsas, probas, risas e demais:




Aínda que non o pareza a partitura está no móbil...

sábado, 13 de abril de 2013

FANTASMAS DE LUZ: Unha curtametraxe en homenaxe a Agustín Fernández Paz.

Rematada a lectura da novela de Agustín Fernández Paz Fantasmas de luz, as alumnas de 3º de ESO B: Claudia Calvo, Nerea Moldes e Paula Domínguez seleccionaron unha escena da obra e realizaron unha pequena curtametraxe.

Esta curta gravada con poucos medios pero con moita ilusión quere ser a súa pequena homenaxe a Agustín Fernández Paz en agradecemento pola mensaxe de ánimo que el lles enviou previamente a lectura da novela: http://ostrasnosdoslibros.blogspot.com.es/search/label/Agust%C3%ADn%20Fern%C3%A1ndez%20Paz

O vídeo está documentado cunha pequena ficha técnica sobre a preparación do mesmo e a súa gravación e realización que podedes consultar nesta entrada. Un traballo penso que excelente destas alumnas de 3º de ESO.







miércoles, 6 de marzo de 2013

125 aniversario de OTERO PEDRAYO

Foto de Suso Díaz.


Ramón Otero Pedrayo (Ourense 1888- 1976):
http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=RamOtero&alias=Ram%F3n+Otero+Pedrayo

Obras:
http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=RamOtero&alias=Ram%F3n+Otero+Pedrayo&solapa=obras


O pan e o viño dividen en mil anacos o carácter xeográfico e humano do chan galego, non separados, senón penetrándose e dividíndose en compiladas figuras. Para nós o pan é o centeo, e o viño, o da cepa vella, de cepa torta, como osatura dun patriarca. En Ourense inda miramos as "americanas" como un fato de damiselas neuróticas, víctimas do surmenage e necesitadas de todas as drogas para botar o viño. 0 centeo cereal de inverno, pasa por tantas calamidades como o paisano que o procura. Aguanta xiadas, neves, chuvias, nace entre il, se chove moito, un lameiro de xaramagos, senradelas e gramas; cando está vizoso e alto, tremando co vento en ondas conmovidas, o paisano, sempre pesimista, di: "pasa moitas noites fóra". Recólleo con cariño especial, porque é o recurso de facenda doméstica, xa polo gran que se garda na arca tradicional coma pola palla que serve para tapar a chouza, anoar o fachico e facer o leito para a paridura da porca. 0 paisano tenlle máis le¡ ao centeo que ao millo. Antes vivía de pan, castañas e viño. As castañas e o pan caracterizan os altos chans graníticos, abertos, de inverno duro, onde o cuco chega máis tarde, e a vida só va¡ ben na horta do curo ou nos abrigos do pazo. 0 millo simboliza a alianza atlántica. Petulante, guapo, co seu pompón dominador e a súa exaltación sexual, contrasta coa castidade e modestia do centeo. É o presente das Américas ás terras húmidas de Europa: o seu ouro parente daquil lendario asolagado nas augas de Vigo.
0 labrego do pan e do viño son moi diferentes; a agricultura das cepas require unha coñecencia fonda das leis atmosféricas, un enxeño e unha técnica oportunistas: ao contrario do cultivo do centeo, máis suxeito a leis invariables.
                                                               (R. Otero Pedrayo, 1947 [La Noche, 23 XII 1947])


sábado, 19 de enero de 2013

"LAURA NO DESERTO" presentación da novela de Riveiro Coello en Pontevedra.

Na noitiña de onte puidemos asistir a presentación-coloquio de Laura no deserto, a última novela de Antón Riveiro Coello. O autor estivo presentado por Carlos Lema da Editorial Galaxia e o coloquio foi coordinado por Luís Bará do Concello de Pontevedra.
Carlos Lema realizou un percorrido pola traxectoria literaria de Riveiro Coello e comentou que nesta obra está a historia de España e do mundo, é unha novela que fai unha reflexión histórica sobre a historia de Galicia inserida na historia de Europa e na de Estados Unidos; a novela engaiola ao lector, a un lector que debe ser activo enredado nas tramas da novela.
Luís Bará afirmou que a vida itinerante de Riveiro Coello está presente na súa obra e na súa primeira pregunta refírese á recuperación da Memoria histórica, ao compromiso e coherencia do autor coa mesma.
O autor di que a súa obra está moi ligada a todos os lugares polos que pasou e que os escritores deben absorber o que ven e o que os rodea.
Bará fai referencia á estrutura complexa de Laura no deserto e pregunta se está baseada na vida de Mercedes Núñez xa que relata unha historia protagonizada por unha muller que se compromete na loita.
O autor afirma que cando un autor na súa obra abrangue periodos de tempo longos e a historia de varias xeracións é inevitable que toque o tema da Guerra Civil, según el, Laura é unha escolma de varias mulleres e unha parte importante de Mercedes Núñez. En canto a perspectiva feminina da novela Riveiro Coelho dique precisaba de distintas perspectivas; asegura que o mundo interior das mulleres é máis complexo có dun home e máis nunha etapa de conflito coma a que narra a novela.


viernes, 14 de diciembre de 2012

Deitado frente ao mar: Recitando Celso Emilio.

Esta mañá, 12 do 12 ás 12, o profesorado e alumnado do IES de POIO quixo unir a súa voz ás voces de centros de toda Galicia na súa humilde homenaxe ao noso gran poeta.
Organizados polo ENDL e a biblioteca en torno da data e da lectura, no patio do instituto, arredor de trescentos alumnos (só faltaron os pobres que tiñan exame, mágoa deles) coordinados polas nosas xa expertas alumnas nestes lances: Jessica Iglesias e Cheyenne Golpe de 2ºde bacharelato A (cos seus micrófonos "madonna" na cintura), aunamos o recitado común : Lingua proletaria do meu pobo...
Quixeramos que Celso Emilio, alá onde estea, escoitara as súas palabras nas voces de rapaces e rapazas de toda Galicia que hoxe colaboraron na distancia - mais arroupados polos versos - para renderlle unha sinceira homenaxe.
Seguiremos escoitando as súa mensaxe cen anos despois, sempre viva.










domingo, 11 de noviembre de 2012

AVELAÍÑAS DE POESÍA GALEGA


Avelaíñas de versos en galego xiran ao meu redor nas voces dunha chea de xente nova que esta fin de semana participaron nas Xornadas de Literatura e Ensino organizadas pola AELG en Compostela:
Lucía Aldao, María Lado, Dores Tembrás, Ledicia Costas, Lorena Souto, Daniel Landesa, Xabier Sil...
Coa súa poesía transportaron ao auditorio ao mundo da sonoridade das palabras, dos sentimentos e do sentido, das rimas e das connotacións; as súas creacións enchéronnos de espranza nun futuro da lírica na nosa lingua e coidamos que das súas plumas saíran poemas que achegarán á nosa literatura aos máis altos cumes. Transmiten forza, expresividade, sensacións e temas universais que se imprimen na nosa pel e  fannos levitar.
Graciñas a todos eles por debuxarnos a espranza e o futuro para a poesía galega.

"habito un xardín

e a miña cabeza xira
ao compás do mapa mundi da vida"

Ledicia Costas Corazón de inverno

Queridísima Pan-tasma

Pola túa culpa souben o que era agocharse nos baños a duchar os poemas, 
Enchelos de colonias esdrúxulas
E cambiarlles a suciedade por elipses... 

Protesto porque me faltan versos. 

Lucía Aldao

Desde aquí queremos recomendarvos o seu espectáculo "A hostia en verso" que vos fará sentir dun xeito alegre e divertido toda a forza da palabra nos seus novos sons.


Poesía galega contemporánea on PhotoPeach

martes, 15 de mayo de 2012

OS TRASNOS DOS LIBROS entrevistan ao escritor XESÚS CONTELA pola publicación de 15.724

O escritor Xesús Constela tivo a amabilidade de conceder aos Trasnos dos libros, unha entrevista  en PRIMICIA trala publicación da súa última obra: 15.724. Foron as primeiras persoas coas que falou do seu libro nun ameno faladoiro. Graciñas Xesús.
Podedes escoitalos na seguinte publicación onde están os vídeos correspondentes á dita entrevista:



miércoles, 9 de mayo de 2012

15.724, Nova novela de Xesús Constela

Mañá teremos a grande sorte de contar na nosa biblioteca co escritor Xesús Constela que nos presentará a súa última novela, 15.724.

Farémoslle preguntas sobre a súa nova obra, da que de momento só el conta cun exemplar, e gozaremos da súa amabilidade e simpatía; creo que tamén nos lerá  EN PRIMICIA,  un pequeno fragmento.
Desde aquí adiantamos a información da contraportada sobre o libro e vos convidamos a ler a recensión da conversa que celebraremos mañá.
Esperámolo con impaciencia....

15.724, a miña nova novela, segundo consta na contraportada ,trasládanos a unha Patria «asentada no lombo dunha ave durmida» que está presidida pola figura do Gran Mariscal e ten como símbolo intocable o armadillo da súa bandeira". 
O argumento amosa unha xeografía dominada polas Leis do Libro dos Protocolos, o código que «ditaba as pautas, contaba e clasificaba o tempo, sinalaba a velocidade, deseñaba metas e marcaba obxectivos», imos coñecendo esa Patria, na que se desencadea a traxedia de toda unha familia.
En Vila Estrelecida, Mamá Monte coida dos seus netos Samuel R., Nube e Gordo.
A partir da morte de Nube, o seu xemelgo, Gordo, cae nun estado de aletargamento que cambiará o destino da súa vida e obrigará a Samuel R. a afrontar unhas circunstancias terriblemente difíciles.
E mentres Leo K. vai publicando na Gaceta do Val unha serie de artigos de opinión que marcan as pautas da boa ética dos habitantes da Patria, Gordo convértese no centro de atención de todas as olladas.
Que pode facer Samuel R. para deter o reloxo e axudar o seu irmán?

E que teremos algo dese REALISMO MÁXICO que xa apuntaba en As humanas proporcións?????????

Boa sorte coa nova publicación, Xesús.