Mostrando entradas con la etiqueta LIX. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta LIX. Mostrar todas las entradas

jueves, 5 de noviembre de 2015

LECTURAS DE OUTONO

 
cuberta-coma-unha-ancora-1











Chegou o outono coas súas tardes nostálxicas e o   pracer de quedar na casiña acompañados dunha boa lectura; seleccionando e compartindo atopamos unhas novelas máis que recomendables para acompañarnos nas tardes molladas, quizais do melloriño que atopamos nas bibliotecas e librerías, combinan o bo facer co goce da lectura da obra de lecer:
  • Francisco Castro con TES ATA AS 10 enganchános nunha vertixe ao compás das novas tecnoloxías, mensaxes do alén que nos collen da man para relatar unha historia de amor ( pasado e presente) e desamor, os silencios obrigados da época de posguerra, o poder da información, dos cartos e da sociedade nos dous eixes xeográfico..s galegos (Vigo e A Coruña) e unha intriga que fai que non abandones a lectura ata o fin sorprendente… compartíremolo no club de lectura do 2º trimestre.
  • Héctor Cajaraville con DE REMATE  conquístanos co pracer da mensaxe do xornalismo acompañado da confidencia do relato íntimo do diario, desde o primeiro capítulo, independencia de creación e de opinión, cunha estrutura moi traballada e orixinal pola mestura de xéneros, coa frescura da inmediatez dos medios de comunicación.
  • Un pracer descubrir a prosa poética ou a narrativa lírica do primeiro capítulo de COMO UNHA ÁNCORA de Iria Collazo López, unha linguaxe fermosa, coidada, chea de sons e de sabores do mar arroupan a traxedia; os vellos costumes, a represión e a loita pola supervivencia en tons líricos, un regalo para os sentidos nun Morrazo da época.
  • E como non podía ser menos, o agasallo de EUROPA EXPRESS de Andrea Maceiras, merece capítulo aparte esta historia da procura da identidade, das respostas crúas; unha viaxe en interrail por Europa que é unha realización dun soño a par que unha aprendizaxe. Namorámonos de Nico, de Xacobe, de Mía, de Piero… de Aroa, personaxes e compañeiros, amigos que  “sen acuse de recibo” e tras o “xiro postal” arriban ao “franqueo de destino” dez anos despois.
Un día de choiva e o lume, unha presa de castañas e unha boa historia para compartirmos un outono cheo de imaxes e de palabras.

E quédannos por ler LOURENÇO XOGRAR  de Manuel Portas e OS ELEFANTES DE SOKÚROV de Riveiro Coello, quen dá máis calidade???

Que o gocedes...

viernes, 6 de febrero de 2015

Encontro con Marcos Calveiro

Esta mañá tivemos o grande pracer de recibir de novo ao escritor MARCOS CALVEIRO na nosa biblioteca; xa nos acompañara no 2011 coa lectura de “O pintor do sombreiro de malvas” e encontrámonos de novo para falar desta mesma lectura (Club de 3º de ESO), de “Palabras de auga” (2º de ESO D e 3º de ESO C) e de “Todos somos”(3º de 20150206_101726ESO B).

Marcos fíxonos unha pormenorizada presentación das súas obras e logo os rapaces e rapazas puideron achegarlle as súas preguntas nun coloquio autor-lectores que resultou do máis gratificante.

 

A lectura:

Contounos que a lectura foi algo que sempre estivo presente na súa vida; na súa adolescencia  leu moitísimo: “ Os meus pais eran grandes lectores; tiven a sorte de que na miña casa había libros. O lecer daquela era bastante limitado non había internet nin consolas pero había libros; seguro que algún gran lector de aquí intentará escribir algo”.

  A escrita:

20150206_101834 O tempo que tardo en escribir un libro   depende do tempo que teño para escribir, tres  meses ou cinco anos; O proceso de documentación é moi longo, empreguei nove meses en escribir “O pintor” pero antes viaxei, documenteime, penso e penso ata que teña o final, primeiro escribo el final e logo escribo o resto.

Os finais abertos:

Todas as súas obras teñen un final aberto por que a vida é un final aberto, podes ter a túa vida organizada e de súbito todo muda, por iso me gustan os finais abertos. O libro que máis me costou de escribir foi “Festina Lente”, tardei cinco anos en rematalo. Non escribín ningún libro cun final pechado, todos acaban cunha fuxida.

O deber do escritor:

O deber do escritor é escribir, non teño afán de mandar unha mensaxe, eu fago literatura.

A lingua da súa escrita:

Eu escribo en galego por que o galego é a miña lingua.

E con estas palabras despedimos a súa visita, grazas Marcos por acompañarnos, esperamos que volvas de novo con novas historias para ler.