PREMIOS LITERARIOS XAIME ILLA.

Veñen de ser fallados os premios do concurso literario XAIME ILLA, entre os seleccionados temos varios alumnos e alumnas, ex-alumnos e ex-alumnas, parabéns para todos eles e elas.
Nalgún dos casos temos unha gañadora recén chegada a Galicia de alén dos mares  que non se amedretou e presentou un relato en galego... Será cousa da lúa... Bravo por ela!.
Esperamos poder reunilos en breve na nosa biblioteca para que nos lean os seus relatos e poemas.
De novo parabéns.

http://www.farodevigo.es/portada-pontevedra/2016/05/08/fallados-premios-do-concurso-literario/1456995.html

Relación de gañadores ecomunicado da Concelleira de Cultura, Lidia Salgueiro:

Grupo C: de 12 a 13 anos*.

Poesía C­4 Adrián Besada Padín
Relato C­5 Sara Albar Ameneiros

Grupo D: de 14 a 15 anos.*

Poesía D­1 Gonzalo Sanmartín Barragáns
Relato D­1 Gonzalo Sanmartín Barragáns

Grupo E : de 16 a 18 anos.*

Poesía E­1 Carmen Ansín Vallejo
Relato E­3 Nicol Alexandra Chan Granado

Grupo F: de 18 anos* en diante.

Poesía F­6 Rocío Leira Castro
Relato F­5 Santiago José Cruz Muñoz

Os membros do Consello Municipal, que valoraron un total de 72 traballos, e a súa presidenta, a Concelleira de Cultura, Lidia Salgueiro Piñeiro, trasladáronlle os seus parabéns a cada undeles/delas, e o agradecemento a todos os/as participantes que se presentaron ao concurso, así como a imprescindible colaboración do profesorado dos centros participantes nesta iniciativa.

Os premios entregaranse o vindeiro 17 de maio nun acto que se celebrará no Centro Cultural Xaime Illa Couto, co gallo da celebración do DÍA DAS LETRAS GALEGAS, a partir das 17:30h. Quedades convidades!!!

ENCONTROS COA CREACIÓN NA BIBLIOTECA.

O pasado 23 de abril, Día do libro, o xornalista Ramón Rozas visitou a nosa biblioteca para realizar unha entrevista muy especial polo de conxunta e creativa: Ao noso compañeiro e escritor Xesús Constela e á nosa ex-alumna e escritora Tamara Andrés.

Unha gozada para a nosa biblio xa que ambos os dous creadores están moi relacionados coa nosa biblioteca e cos nosos clubs de lectura como participantes (Tamara cando alumna) e colaboradores entusiastas (Xesús).

Fermosa entrevista na que tamén estivo presente a nosa Rosalía que con atención os escoita e observa desde o seu posto de honor na biblio.

Nos deixedes de atrás nin unha soa liña desta entrevista publicada hoxe no Diario de Pontevedra, onde a maiores das palabras dos nosos autores destacamos tamén a mestría de Ramón Rozas, o xornalista e as fermosas fotos de Gonzalo García (grazas aos dous, xornalista e fotógrafo, por permitirnos compartir o seu traballo).

Exposición de poemas e obras amorosas no Día da Candeloria.

Xa sabedes aquilo de que pola Candeloria casan oa paxariños e que vai medio inverno fóra  pois por aquilo de galeguizar o Día dos namorados tan americanizado e explotado polo consumismo, nós queremos celebrar o amor neste día tan galego.

A nosa exposición podedes vela na entrada da biblioteca:

E un lindo poema de amor de Sophia de Mello Andersen:

“Para atravessar contigo o deserto do Mundo”

Para atravessar contigo o deserto do mundo 

Para enfrentarmos juntos o terror da morte

Para ver a verdade para perder o medo 

Ao lado dos teus passos caminhei 

Por ti deixei meu reino meu segredo 

Minha rápida noite meu silêncio 

Minha pérola redonda e seu oriente 

Meu espelho minha vida minha imagem 

E abandonei os jardins do paraíso 

Cá fora à luz sem véu do dia duro 

Sem os espelhos vi que estava nua

E ao descampado se chamava tempo 

Por isso com teus gestos me vestiste 

E aprendi a viver em pleno vento. 

Sophia de Mello Breyner Andresen

"Todas as lecturas que fago afectan á miña escrita". Presentamos "NENAESPIRAES" de Tamara Andrés Padín.

O pasado venres tivemos o pracer de conversar e acompañar á nosa ex-alumna Tamara Andrés Padín que presentaba o seu segundo libro, o poemario "Nenaespiraes" co que gañou o premio de poesía O Facho.

Foi unha noite máxica e entrañable xa que as tres profesoras que a acompañabamos fomos tamén as súas coordinadoras nos clubs de lectura de narrativa en galego e de banda deseñada, ademais alí estaban tamén Nerea e Marta antigas participantes tamén nos clubs ( xa van alá cinco ou seis anos).

Destacamos da súa intervención pequenos fragmentos xa que vos recomendamos a todos e todas que leades no futuro o seu libro:

Sobre a visualidade da poesía: " Gústame que o lector que se achege á miña poesía, que a vexa, que lle suxira imaxes".

Sobre a súa linguaxe: " A linguaxe que eu falo está condicionada polas miñas experiencias"

Sobre as súas fontes: " O que me gusta, absórboo e quero transmitilo á hora de escribir. Todas as lecturas que fago afectan á miña escrita e á miña personalidade en xeral".

Sobre "Nenaespiraes": Nena é a historia dunha muller que quere volver á infancia (ao inicio da espiral), a vida da muller vaise contaminando en canto que madura, é menos pura e quere retornar ao inicio"

Queremos felicitar a Tamara pola calidade da súa obra e desexarlle o mellor neste camiño da creación literaria.

POESÍA POR UN TUBO

E que nós de CARLOS NEGRO aprendémolo todo nestes xogos poéticos na aula: O chocolate, as escenificacións, os recitados... e a POESÍA POR UN TUBO;  e que pracer en probar novas sensacións e modos para gozar da poesía, escollemos o poemario, o poema, o compañeiro de xogo... saímos da aula para concentrarnos e xa está, estes son os resultados deste pequeno divertimento lírico:

POESÍA POR UN TUBO on PhotoPeach

Traballamos "poemas roubados"

Blanca Besada, 2º ESO D

Poema conxunto: "O vento dorme" Antonio García Teijeiro - Alumnado de 1º ESO D

Ningún amante sabe conducir. Rosalía Fernández Rial.

Presentamos este poemario de Rosalía Fernández Rial que vén de publicarse en Edicións Positivas, un poemario moi novidoso desde o punto de vista formal xa que mistura verso, prosa poética e teatro e tamén desde o punto de vista temático pois a velocidade, o erotismo e o sexo son as principais compoñentes do libro. Mais deixemos que a propia autora nos fale del nesta entrevista que lle fixeron na TVG:

A lectura deste poemario desconcertounos pero non nos defraudou mais ao contrario e como xa acontecera coa súa obra anterior Vinte en escena conmoveunos co seu lirismo e con moitas das imaxes dos seus versos; aínda ecoan nos meus oídos as "sereas con peixes nos beizos" da escea VII, " a luxuria do bidón con lume" da escea XVI que agora nesta nova obra soan coma "a soidade da lanzadora de coitelos" ou " a calzada que me queda para tocarte é un deserto en expansión".

Non deixedes de gozar da poesía desta moza chea de sensibilidade e de sabor e lembrade que estará con nós no Encontro poético de Tui. Xa vos contaremos á volta.

Rosalía Fernández Rial. Ningún amante sabe conducir. Edicións Positivas. 2014.

Rosalía Fernández Rial. Vinte en escena. Edicións Positivas. 2012.

Podedes coñecer máis sobre a súa obra no seguinte enlace do blog de EnREDandoversos pois foi a nosa poeta do mes de decembro: 

http://enredandoversos.blogspot.com.es/2013/12/en-decembro-con-rosalia-fernandez-rial.html 

TANKA

VERSOS DE MULLERES QUE FALAN DAS MULLERES:

I Edición e-Poesía EnREDando versos: A cidade con ollos de poeta.

O noso adeus a Juan Gelman

El pasado 14 de enero falleció el poeta argentino Juan Gelman, uno de los más importantes exponentes de la literatura latinoamericana. 

Juan Gelman nació el día 3 de mayo de 1930 en Buenos Aires. Empezó a escribir a los 8 años y a los 11 ya había publicado su primer poema. Estudió Ciencias Químicas en la Universidad de Buenos Aires, pero abandonó la carrera poco después para ser escritor, formando parte de la corriente llamada nueva poesía (1955-1967), a la vez que trabajó de periodista en numerosos periódicos argentinos. 

Vivió en el exilio a causa del golpe militar que en 1976 impuso en Argentina un régimen de terrorismo de estado que causó la desaparición de 30.000 personas, entre ellos su hija, su hijo y su nuera embarazada. Luego de una ardua y complicada búsqueda conoció a su nieta, nacida durante el secuestro de sus padres, cuando ella tenía 23 años.

Recibió numerosos premios prestigiosos, entre ellos el premio Nacional de Poesía argentino (1997), el Reina Sofía de Poesía Iberoamericana (2005) y el Premio Cervantes (2008). 

Poeta comprometido, luchador incansable y amante de las palabras, Juan Gelman deja un vasto legado de obra poética, de ensayos y de trabajo periodístico.

Preguntas Ya que navegas por mi sangre y conoces mis límites, y me despiertas en la mitad del día para acostarme en tu recuerdo y eres furia de mi paciencia para mí, dime qué diablos hago, por qué te necesito, quien eres, muda, sola, recorriéndome, razón de mi pasión, por qué quiero llenarte solamente de mí, y abarcarte, acabarte, mezclarme en tus cabellos y eres única patria contra las bestias del olvido.

El juego en que andamos Si me dieran a elegir, yo elegiría esta salud de saber que estamos muy enfermos, esta dicha de andar tan infelices. Si me dieran a elegir, yo elegiría esta inocencia de no ser un inocente, esta pureza en que ando por impuro. Si me dieran a elegir, yo elegiría este amor con que odio, esta esperanza que come panes desesperados. Aquí pasa, señores, que me juego la muerte.

       

Juan Gelman y otras cuestiones:

http://www.youtube.com/watch?v=-F9pne1OZwQ

Liliana Monetti.

8 de marzo: Día da muller traballadora. Muller e poesía.

Deitado frente ao mar: Recitando Celso Emilio.

Esta mañá, 12 do 12 ás 12, o profesorado e alumnado do IES de POIO quixo unir a súa voz ás voces de centros de toda Galicia na súa humilde homenaxe ao noso gran poeta.

Organizados polo ENDL e a biblioteca en torno da data e da lectura, no patio do instituto, arredor de trescentos alumnos (só faltaron os pobres que tiñan exame, mágoa deles) coordinados polas nosas xa expertas alumnas nestes lances: Jessica Iglesias e Cheyenne Golpe de 2ºde bacharelato A (cos seus micrófonos "madonna" na cintura), aunamos o recitado común : Lingua proletaria do meu pobo...

Quixeramos que Celso Emilio, alá onde estea, escoitara as súas palabras nas voces de rapaces e rapazas de toda Galicia que hoxe colaboraron na distancia - mais arroupados polos versos - para renderlle unha sinceira homenaxe.

Seguiremos escoitando as súa mensaxe cen anos despois, sempre viva.